Artur Kukielski podaje się za bohatera powstania styczniowego. Tak naprawdę jest uciekinierem z Królestwa, który po dotarciu do Lwowa otrzymuje nominację na majora i rozkaz powrotu na front. Kukielski musi uciekać z hotelu przed rewizją policyjną i chowa się w krzakach. Tam znajdują go dwie kobiety: Celina Trzeszczyńska i jej macocha Małgorzata Szeliszczyńska. Kobiety oczarowane "powstańcem" przez dwa tygodnie sprawują nad nim opiekę. Po tym czasie oszust rusza w dalszą podróż. Wdzięk i spryt Kukielskiego sprawia, że na swojej drodze mami on niezliczone rzesze bohaterów. Czy nadejdzie kres przychylności losu i ktoś w końcu zdemaskuje "majora"?
"Koroniarz w Galicji" jest opowieścią o Galicji i stosunkach mieszkańców do walki o niepodległość. Lam wyśmiewa ludzkie przywary chowane pod pozorami dystynkcji i dobrych manier. Charakterystyczny język Kukielskiego staje się parodią urzędowych rozporządzeń i programów politycznych różnych ugrupowań. Autor rozlicza rodaków z ich pustego w czynach patriotyzmu. Dzięki mistrzowskiej satyrze Lam uważany jest za jednego z największych ironistów polskiej rzeczywistości XIX wieku.
Jan Paweł Ferdynand Lam (1838-1886) – polski powieściopisarz, publicysta, pierwszy wybitny polski felietonista, satyryk, redaktor "Dziennika Polskiego", nauczyciel. Pochodził z rodziny niemieckiej. Świadomie wybrał narodowość polską. Wziął udział w powstaniu styczniowym. Wskutek represji został skazany na rok więzienia. W 1866 roku powrócił do Lwowa, gdzie spędził resztę życia. Był satyrykiem i polemistą. Wnikliwie komentował bieżące życie polityczne i demaskował liczne hipokryzje. Popularność przyniosły mu "Kroniki Lwowskie", czyli felietony pisane w ciągu 18 lat. Lam był też autorem kilku powieści satyrycznych: "Pan komisarz wojenny" (1863), "Wielki świat Capowic" (1869), "Koroniarz w Galicji" (1869), "Głowy do pozłoty" (1873), "Idealiści" (1876) i "Dziwne kariery" (1880). Jego ostre, satyryczne pióro porównuje się do pisarzy angielskich: Charlesa Dickensa i Wiliama Makepeace‘a Thackeraya.
