Uśpione zło

„— Møyfrid wróci do nas za dwa-trzy dni — powiedział spokojnie.
— Nie, Knucie. Głos żony wciąż miał łagodne brzmienie. — Nie jest mi już potrzebna. Jestem na dobrej drodze do wyzdrowienia. Nie do wiary, że mogę posiedzieć przy ogniu. Poklepała stojące obok krzesło. — Chodź i usiądź, Knucie. Na pewno jesteś zmęczony. Podniosła głowę i spojrzała na Elise, odwróconą plecami przy kuchennej ławie. — Zrób ojcu kawę, Elise.
— Ale... Pot perlił mu się na plecach. — Nawet jeśli stanęłaś na nogi, wciąż potrzebujesz pomocy, Elen.
Zmrużyła oczy. Widział, jak jej pierś wznosi się i opada. Walczyła teraz, by zachować spokój.
— Elise tu jest — odparła. — To dla mnie wielki dzień, Knucie.
— Tak jak i dla nas wszystkich. Co innego miał powiedzieć? — Musisz to przemyśleć. Ja jestem zdania, że wciąż potrzebujesz kogoś do pomocy. Elise, ona...”

___

Barwna i fascynująca opowieść o wielkiej miłości, tęsknocie i cierpieniu naznaczonej przez los dziewczyny, o trudnych wyborach i spełnianiu marzeń.

Czy tajemniczy klejnot i opiekujące się Hansine dobre duchy doprowadzą ją do ukrytej szczęśliwej krainy?
Czy znajdzie tam wreszcie spokój i zdobędzie ukochanego mężczyznę?